Sportowy blog

FC Porto to bez wątpienia najbardziej utytułowany klub piłkarski w Portugalii, założony został w 1893 roku i zdobył w piłce nożnej praktycznie wszystkie możliwe do zdobycia przez zespół piłkarski trofea. W lidze portugalskiej zwyciężał 24 razy a 18 razy zdobywał puchar krajowy, do kolekcji można dopisać jeszcze 15 superpucharów. Jeżeli chodzi o rozgrywki w pucharach europejskich to zdobywał zarówno w Pucharze Mistrzów Krajowych jak i również w Lidze Mistrzów. Zdobył również dwukrotnie Puchar UEFA.

Stadionem tego zespołu jest Estadio do Dragao, nowoczesny obiekcie, który został wybudowany z myślą o zbliżających się w portugalii mistrzostwach Euro 2008. Na stadionie mecze może oglądać przeszło 50 tysięcy fanatyków FC Porto. Stadion jest bardzo nowoczesny . Ten nowoczesny stadion w swojej historii gościł już wiele ważnych meczy, między innymi półfinał Mistrzostw Europy jak i również finał Ligi Mistrzów co jak na stadion kilkuletni jest zdecydowanie dobrym osiągnięciem.
FC Porto to klub który reweacyjnie pracuje z młodzieżą, ma bardzo dobrze rozwinięta sieć skautów i to głównie w krajach Ameryki Południowej, skąd sprowadzają często utalentowanych zawodników. Dzięki temu bardzo wiele gwiazd właśnie w FC Porto rozpoczyna swoją przygodę z Europą. Dzięki rozwiniętej sieci skautów bardzo wielu modych chłopaków jest wypatrywanych w Brazylii czy Argentynie i sprowadzanych do Portugalii by tutaj zdobywać szlify. Działacze z FC Porto postawili na ten kierunek, ponieważ jest duża zgodność w kulturze i języku. Dlatego piłkarzom z tamtej części świata jest zdecydowanie łatwiej się aklimatyzować w krajach takich jak portugalia. Przygodę z Europą jak i również zaliczenia występów w drużynie FC Porto ma na swoim koncie bardzo wielu znanych piłkarzy, wystarczy wymienić tylko takie nazwiska jak Deco, Madjer czy nawet polski bramkarz Józef Młynarczyk. Obecnie o sile zespołu decydują tacy zawodnicy jak Bruno Alves, Cristian Rodriguez, Helton oraz Alvaro Pereira

Najwyższa klasa rozgrywkowa w Portugalii. Liga Portugalska może poszczycić się wieloma znanymi na świecie zespołami. W samej lidze udział bierze w rozgrywkach 18 zespołów.
Czołowe zespoły, które zajęły najwyższe pozycje w lidze automatycznie mają zapewnione kwalifikacje do elitarnej Ligi Mistrzów. Również w pucharze UEFA przysługuje Portugalii miejsce liczbie 3. Portugalska Liga prezentuje dość wysoki poziom i jest uważana za całkiem atrakcyjną. Rozgrywki w tym kraju mają bardzo wysoki poziom a głównym tego powodem jest wysoka kultura piłkarska tego kraju, piłka nożna jest dyscypliną narodową w portugalii co przekłada się na znakomite wyniki osiągane zarówno przez reprezentację narodową jak i również przez kluby z ligi. Oprócz tego że osiągane są dobre wyniki to również z chęcią inwestowane są pieniądze w rozgrywki, tak więc kluby nie mają problemów ze znalezieniem sponsorów. W całej lidze między siebie głownie rozdają karty trzy kluby, Benfica i Sporting oraz Porto, kiedyś rywalizowały z nimi jeszcze Boavista Porto oraz Vitoria Guimaraes, jednak ostatnie lata to już zdecydowana dominacja zespołów wielkiej trójki. Generalnie te trzy zespoły Benfica i Sporting oraz Porto, w rozgrywkach krajowych wygrywają generalnie niemalże wszystko.

Kluby te dysponują nie tylko największymi budżetami w lidze ale również największym potencjałem kibicowskim oraz najlepiej rozwiniętymi systemami szkolenia i skautingu rozsianego niemalże po całym świecie. To wszystko właśnie sprawia, że liga ta jest wyraźnie podzielona na kluby, które walczą o trofea krajowe, na średniaków oraz te które corocznie są skazane na walkę o utrzymanie się w najwyższej klasie rozgrywkowej.
Jeżeli zaś chodzi o najbardziej utytułowane drużyny to w tej elitarnej klasyfikacji wszech czasów zdecydowanie prowadzi Benfica Lizbona z 31 tytułami mistrzowskimi, drugie jest FC Porto z dorobkiem 24 tytułów. Trzeci Sporting wygrał ligę 19-krotnie. Kolejne w klasyfikacji zespoły mają już bardzo nieliczne osiągnięcia i zdobyte tytuły oraz inne trofea, Belenenses i Boavista zdobyły po jednym tytule mistrzowskim.

Deco (Anderson Luís de Souza) – popularny pomocnik, jeden z najlepszych czynnie uprawiających piłkę nożną zawodnik. Ur 27 sierpnia 1977 w Sao Bernardo do Campo w Brazylii. W młodym wieku zawodnik występował w kilku klubach brazylijskich. Następnie przeniósł się do Europy a dokładniej do Benfiki Lizbona. Niestety, nie dał znać o sobie w klubie i w konsekwencji został wypożyczony do klubu z niższej ligi i tam rozwinął się jego talent. Strzelał dużo goli i dominował jako pomocnik w środku pola. Swoją dobrą grą zwrócił uwagę na siebie działaczy FC Porto. Przejście do tego klubu okazał się bardzo dobrym transferem. Już po kilku meczach w barwach niebiesko-białych przekonał do siebie trenera i stał się graczem podstawowej jedenastki. Gdy klub na ławkę trenerską zatrudnił Jose Mourinho jego rola w klubie się zwiększyła. Deco w drużynie „Dragoes” wyróżniał się od innych graczy i w efekcie został kapitanem drużyny. Klub w składzie z Deco zdobył prawie wszystko, mistrzostwo oraz Puchar Portugalii oraz sięgnął po zwycięstwo w Pucharze UEFA (dzisiejszej Lidze Europejskiej) i w Lidze Mistrzów. W LM nawet został najwartościowniejszym graczem całego sezonu. Po wspaniałych występach w Porto, klubowi było bardzo ciężko zawodnika zatrzymać, w efekcie przeszedł do potęgi piłkarskiej FC Barcelony z którą zdobył wielkie trofea. Wygrał z nią po raz drugi w swojej karierze Ligę Mistrzów. Barca zdecydowanie dominowała w kraju, a sam Deco stał się jednym z najlepszych pomocników w Hiszpanii. W efekcie zmiany trenera w Barcelonie, następnym przystankiem w jego karierze było przejście do londyńskiej Chelsea. Po kilku latach gry w Portugalii zawodnik zdecydował się przyjąć obywatelstwo tego kraju z powodu braku szans na powołanie go do reprezentacji Brazylii. W barwach kraju rozegrał ponad 60 meczy.

Portugalia w składzie z Deco zdobyła wicemistrzostwo Europy w 2004 roku oraz awansowała do finałów mistrzostw świata w 2006 roku. Deco był podstawowym zawodnikiem reprezentacji, lecz nie udało mu się wygrać żadnego trofeum. Obecnie zawodnik jest piłkarzem brazylijskiego Fluminense.

Puchar Interkontynentalny – piłkarskie rozgrywki międzynarodowe zaczęte w 1960 roku. W pucharze mogły rywalizować najlepsze drużyny z dwóch kontynentów, Europy oraz Ameryki Południowej. W tych rozgrywkach Europe mógł reprezentować zdobywca Pucharu Europy, a w ostatnich latach zwycięzca Ligi Mistrzów, natomiast Amerykę Południową zwycięzca prestiżowych rozgrywek Copa Libertadores. System tych rozgrywek zmieniał się bardzo często, a ostatni tytuł wręczono w 2004 roku. Na początku pucharu odbywały się dwumecze, czyli mecz i rewanż. Tytuł przyznawano drużynie o większej ilości punktów, a jeśli było po równo to odbywał się kolejny decydujący mecz. W 1968 została wprowadzona zasada, że liczą się zdobyte bramki w obydwu meczach. W 1980 wprowadzona zasadę, która istnieje aż do dziś, czyli jest rozgrywany tylko jeden finałowy mecz. Zapadła również decyzja, że mecze finałowe będą zawsze rozgrywane w Japonii, aby pomóc temu kraju jak i całemu kontynentowi w popularyzacji piłki nożnej. Finał są rozgrywane w Tokio albo Jokohamie w zależności od sezonu. W 2004 roku, FIFA postanowiła zwiększyć liczbę uczestników, a puchar został przekształcony w tzw. klubowe mistrzostwa świata.

W klubowych mistrzostwach udział swój mogą wziąć najlepsze drużyny z różnych kontynentów a dokładnie z Afryki, Azji, Ameryki Północnej oraz Australii i Oceanii, które rozgrywają swoje mecze w pierwszej fazie w grupie. Do dwóch najlepszych drużyn dołączają najlepsze kluby z Europy i Ameryki południowej. Dalsza część turnieju odbywa się w formie pucharowej. Najwięcej tytułów na swoim koncie posiada europejski klub włoski AC Milan, który wygrał turniej czterokrotnie. Urugwajskie Penarol i National triumfowały po trzy razy, Real Madryt, Boca Juniors i Sao Paulo mają po jednym trofeum. Jako kraj to najwięcej trofeów pochodzi z Brazylii i Argentyny po sześć razy. Jeśli chodzi o kontynenty to prowadzi Ameryka południowa, które kluby z tego kontynentu wygrywały piętnaście razy przy dwunastu trofeach europejskich zespołów.

Piłka nożna w Afryce – kontynent afrykański przez kilkanaście, kilkadziesiąt ostatnich lat był zapomniany jeśli chodzi o piłkę nożną. Zdarzały się pojedyncze „gwiazdy” z „Czarnego Lądu”, lecz od razu ich brano do klubów europejskich co powodowało, że kontakt tych zawodników urywał się szybko z Afryką. Na szczęście powoli ta sytuacja ulega zmianie, jednak ciężko jest wyobrazić sobie futbol na klasę światową bez zawodników z czarnego kontynentu. Szkolenia młodych adeptów piłki – w Afryce to nie prawie nie istnieje. Każdy dobry zawodnik jest przypadkiem. Dla wielu czarnych zawodników to sport jest szansą, lepszym sposobem na nowe, lepsze życie, tak więc obecnie w Afryce piłka nożna jest uprawiana masowo. Sieć europejskich skautów jest już nawet wysyłana do Afryki, aby największe talenty nie marnowały się i trafiały właśnie do silnych klubów w Europie. Jest to jedyna szansa dla tych zawodników, aby grać profesjonalnie w futbol. W Afryce kluby są bardzo słabo zorganizowane i mają ogromne problemy finansowe. Nie istnieje tu takie coś jak sponsoring klubowy, a ligi mają statut półamatorski. Piłkarze muszą grę dzielić z pracą po godzinach. Afryka zdecydowanie o ostatnich kilku lat rozwinęła się pod względem piłkarskim z powodu gry zawodników w zawodowych klubach. Nigeria, Kamerun czy Ghana już od kilku lat należą do czołówki światowej. Umieją wygrywać swoje mecze z najlepszymi, potrafią awansować do pucharowych faz turniejów mistrzowskich. Puchar Narodów Afryki pokazuję nam obecną siłę afrykańskiej piłki nożnej. Poziom sportowy stoi tu na wysokim poziomie, a turniej plasuję się jako trzeci po Copa America oraz Euro, natomiast wyprzedza m.in mistrzostwa azjatyckie. Puchar Narodów Afryki oglądany jest na wszystkich kontynentów. Fanatycy mogą podziwiać takie gwiazdy jak Samuel Eto’o, Frederic Kanoute czy też Seudou Keita. Cała wymieniona trójka może szczycić się grą obecnie w najsilniejszych klubach w Europie w których zdobywają tytuły mistrzowskie pucharowe jak i zarówno krajowe.