Sportowy blog

Najwyższa klasa rozgrywkowa w Portugalii. Liga Portugalska może poszczycić się wieloma znanymi na świecie zespołami. W samej lidze udział bierze w rozgrywkach 18 zespołów.
Czołowe zespoły, które zajęły najwyższe pozycje w lidze automatycznie mają zapewnione kwalifikacje do elitarnej Ligi Mistrzów. Również w pucharze UEFA przysługuje Portugalii miejsce liczbie 3. Portugalska Liga prezentuje dość wysoki poziom i jest uważana za całkiem atrakcyjną. Rozgrywki w tym kraju mają bardzo wysoki poziom a głównym tego powodem jest wysoka kultura piłkarska tego kraju, piłka nożna jest dyscypliną narodową w portugalii co przekłada się na znakomite wyniki osiągane zarówno przez reprezentację narodową jak i również przez kluby z ligi. Oprócz tego że osiągane są dobre wyniki to również z chęcią inwestowane są pieniądze w rozgrywki, tak więc kluby nie mają problemów ze znalezieniem sponsorów. W całej lidze między siebie głownie rozdają karty trzy kluby, Benfica i Sporting oraz Porto, kiedyś rywalizowały z nimi jeszcze Boavista Porto oraz Vitoria Guimaraes, jednak ostatnie lata to już zdecydowana dominacja zespołów wielkiej trójki. Generalnie te trzy zespoły Benfica i Sporting oraz Porto, w rozgrywkach krajowych wygrywają generalnie niemalże wszystko.

Kluby te dysponują nie tylko największymi budżetami w lidze ale również największym potencjałem kibicowskim oraz najlepiej rozwiniętymi systemami szkolenia i skautingu rozsianego niemalże po całym świecie. To wszystko właśnie sprawia, że liga ta jest wyraźnie podzielona na kluby, które walczą o trofea krajowe, na średniaków oraz te które corocznie są skazane na walkę o utrzymanie się w najwyższej klasie rozgrywkowej.
Jeżeli zaś chodzi o najbardziej utytułowane drużyny to w tej elitarnej klasyfikacji wszech czasów zdecydowanie prowadzi Benfica Lizbona z 31 tytułami mistrzowskimi, drugie jest FC Porto z dorobkiem 24 tytułów. Trzeci Sporting wygrał ligę 19-krotnie. Kolejne w klasyfikacji zespoły mają już bardzo nieliczne osiągnięcia i zdobyte tytuły oraz inne trofea, Belenenses i Boavista zdobyły po jednym tytule mistrzowskim.

Puchar Interkontynentalny – piłkarskie rozgrywki międzynarodowe zaczęte w 1960 roku. W pucharze mogły rywalizować najlepsze drużyny z dwóch kontynentów, Europy oraz Ameryki Południowej. W tych rozgrywkach Europe mógł reprezentować zdobywca Pucharu Europy, a w ostatnich latach zwycięzca Ligi Mistrzów, natomiast Amerykę Południową zwycięzca prestiżowych rozgrywek Copa Libertadores. System tych rozgrywek zmieniał się bardzo często, a ostatni tytuł wręczono w 2004 roku. Na początku pucharu odbywały się dwumecze, czyli mecz i rewanż. Tytuł przyznawano drużynie o większej ilości punktów, a jeśli było po równo to odbywał się kolejny decydujący mecz. W 1968 została wprowadzona zasada, że liczą się zdobyte bramki w obydwu meczach. W 1980 wprowadzona zasadę, która istnieje aż do dziś, czyli jest rozgrywany tylko jeden finałowy mecz. Zapadła również decyzja, że mecze finałowe będą zawsze rozgrywane w Japonii, aby pomóc temu kraju jak i całemu kontynentowi w popularyzacji piłki nożnej. Finał są rozgrywane w Tokio albo Jokohamie w zależności od sezonu. W 2004 roku, FIFA postanowiła zwiększyć liczbę uczestników, a puchar został przekształcony w tzw. klubowe mistrzostwa świata.

W klubowych mistrzostwach udział swój mogą wziąć najlepsze drużyny z różnych kontynentów a dokładnie z Afryki, Azji, Ameryki Północnej oraz Australii i Oceanii, które rozgrywają swoje mecze w pierwszej fazie w grupie. Do dwóch najlepszych drużyn dołączają najlepsze kluby z Europy i Ameryki południowej. Dalsza część turnieju odbywa się w formie pucharowej. Najwięcej tytułów na swoim koncie posiada europejski klub włoski AC Milan, który wygrał turniej czterokrotnie. Urugwajskie Penarol i National triumfowały po trzy razy, Real Madryt, Boca Juniors i Sao Paulo mają po jednym trofeum. Jako kraj to najwięcej trofeów pochodzi z Brazylii i Argentyny po sześć razy. Jeśli chodzi o kontynenty to prowadzi Ameryka południowa, które kluby z tego kontynentu wygrywały piętnaście razy przy dwunastu trofeach europejskich zespołów.

Piłka nożna w Afryce – kontynent afrykański przez kilkanaście, kilkadziesiąt ostatnich lat był zapomniany jeśli chodzi o piłkę nożną. Zdarzały się pojedyncze „gwiazdy” z „Czarnego Lądu”, lecz od razu ich brano do klubów europejskich co powodowało, że kontakt tych zawodników urywał się szybko z Afryką. Na szczęście powoli ta sytuacja ulega zmianie, jednak ciężko jest wyobrazić sobie futbol na klasę światową bez zawodników z czarnego kontynentu. Szkolenia młodych adeptów piłki – w Afryce to nie prawie nie istnieje. Każdy dobry zawodnik jest przypadkiem. Dla wielu czarnych zawodników to sport jest szansą, lepszym sposobem na nowe, lepsze życie, tak więc obecnie w Afryce piłka nożna jest uprawiana masowo. Sieć europejskich skautów jest już nawet wysyłana do Afryki, aby największe talenty nie marnowały się i trafiały właśnie do silnych klubów w Europie. Jest to jedyna szansa dla tych zawodników, aby grać profesjonalnie w futbol. W Afryce kluby są bardzo słabo zorganizowane i mają ogromne problemy finansowe. Nie istnieje tu takie coś jak sponsoring klubowy, a ligi mają statut półamatorski. Piłkarze muszą grę dzielić z pracą po godzinach. Afryka zdecydowanie o ostatnich kilku lat rozwinęła się pod względem piłkarskim z powodu gry zawodników w zawodowych klubach. Nigeria, Kamerun czy Ghana już od kilku lat należą do czołówki światowej. Umieją wygrywać swoje mecze z najlepszymi, potrafią awansować do pucharowych faz turniejów mistrzowskich. Puchar Narodów Afryki pokazuję nam obecną siłę afrykańskiej piłki nożnej. Poziom sportowy stoi tu na wysokim poziomie, a turniej plasuję się jako trzeci po Copa America oraz Euro, natomiast wyprzedza m.in mistrzostwa azjatyckie. Puchar Narodów Afryki oglądany jest na wszystkich kontynentów. Fanatycy mogą podziwiać takie gwiazdy jak Samuel Eto’o, Frederic Kanoute czy też Seudou Keita. Cała wymieniona trójka może szczycić się grą obecnie w najsilniejszych klubach w Europie w których zdobywają tytuły mistrzowskie pucharowe jak i zarówno krajowe.

Puchar Narodów Afryki – na świecie jest to prawie najmłodszy turniej mistrzowski. Po raz pierwszy rozgrywki zaingurowano w roku 1957, lecz panujący tam niski poziom ekonomiczny, turniej rozgrywał się mocno w okrojonych składach. W turnieju udział brał głownie gospodarz oraz kraje z nim sąsiadujące, które mogły pokryć koszt przejazdu. O Pucharze Narodów Afryki mówi się że jest jednym z najbardziej atrakcyjnych turniejów pod względem sportowym dla fanatyków afrykańskich. Brak jest w meczach kunktatorstwa i specjalnego celowania w piłkarzy przeciwnej drużyny. Również ten turniej cechuje, że piłkarze do końca meczu jest toczą zażartą „walkę” na boiskach co nie można powiedzieć o europejskich pucharach m.in Euro. Poziom jaki panuje w tym turnieju jest bardzo dobry i wyrównany, czołówkę kontynentu tworzy duża ilość krajów, a gospodarz dodatkowo prawie zawsze zdobywa czołowe miejsca. Jeśli chodzi o system rozgrywek to jest taki sam jak w mistrzostwach europy, czyli szesnaście reprezentacji swojego kraju gra mecze w w czterech czterozespołowych grupach. Z grupy wychodzi po dwie drużyny, które dalej rywalizują systemem pucharowym. Finał to jeden mecz, chyba że będzie remis to dogrywka, a jeżeli dogrywka nie przyniesie rozstrzygnięcia to następuję rzuty karne. Jeśli chodzi o trofea to najwięcej na swoim koncie ma Egipt, który bezapelacyjnie prowadzi w tabeli wszech czasów, który ma na swoim koncie siedem trofeów, po cztery mają Kamerun i Ghana oraz po dwa Nigeria i Zair.

W tych mistrzostwach łącznie triumfowało trzynaście zespołów. Poziom piłkarski z roku na rok jest coraz lepszy, a zdecydowany wpływ ma no liczba piłkarzy występujących na naszym kontynencie. Do swojej techniki, u nas mogą dołożyć m.in dyscyplinę techniczną. Niestety, gospodarz Pucharu Narodów Afryki ma częste kłopoty wynikające m.in z problemów natury finansowej i politycznej. Brak środków finansowych na stadiony i inne potrzebne obiekty obchodzi się często obcinaniem planów i redukcją wymagania jest im bardzo trudno przeskoczyć sytuację polityczną w innych krajach. Wojny, rewolucje i zamieszki prowadzą do bardzo groźnych sytuacji. Ostrzelanie autobusu wiozącą na turniej piłkarzy Togo to tylko jeden z licznych przykładów. To powoduje, że kluby europejskie płacące ogromną gaże swoim zawodnikom, nie chcą ich puszczać na tego typu turnieje do Afryki.