Sportowy blog

Jose Mourinho to w dzisiejszych czasach zdecydowanie jeden z najsłynniejszych trenerów w Europie, to człowiek, który pojawił się praktycznie znikąd i zaczął odnosić olbrzymie sukcesy. Oczywiście, jest to zdanie tylko mniej zorientowanych w temacie trenerki kibiców, warto wiedzieć, że przez wiele lat był on asystentem samego Alexa Fergusona w znakomitym klubie Manchesterze United. Po pewnym czasie postanowił postawić na własną karierę trenerską i powrócił do macierzystego kraju, do Portugalii. Pracował w kilku ligowych klubach w Portugalii jako asystent trenera, był pomocny głównie zagranicznym trenerom z racji znakomitej znajomości języka angielskiego. Pierwsza jego samodzielna posada to praca w Benfice i wyrzucenie jego z klubu zaledwie po miesiącu, powodem była kłótnia z prezesem. Szansę pokazania swoich umiejętności dostał w niewielkiej Uniao Leiria i był to strzał w dziesiątkę tamtejszych działaczy. Z przeciętnym klubem ligii w ciągu zaledwie jednego sezonu znalazł się w czołówce ligi i zagrał z powodzeniem w Pucharze UEFA. To wystarczyło, aby dostać propozycję od najbardziej utytułowanego w Portugalii FC Porto.
W klubie z Porto Mourinho wygrał wszystko niemalże co było do zdobycia, właściwe zdobył to wszystko co piłkarski trener może osiągnąć z klubową drużyną. Oczywiście zdominował ligę krajową jak i zwyciężył w Lidze Mistrzów. Warto również zauważyć że dwa sezony zdobywał z Puchar UEFA.

To właśnie po prowadzeniu zespołu FC Porto stał się postacią docenianą w europejskiej piłce nożnej. Doceniono fakt że dysponując stosunkowo niewielkimi pieniędzmi w porównaniu z tuzami futbolu potrafił zbudować bardzo mocne zespoły. Sukcesy docenił i zaoferował nowych właściciel Chelsea Roman Abramowicz, który zaoferował Mourinho najlepszy kontrakt i w ten sposób ściągnął utalentowanego trenera do Londynu. Teoretycznie to idealne miejsce dla trenera, wielki kontrakt jak i potężny budżet pozwalający ściągnąć niemalże każdego piłkarza, na którego trener miał ochotę.

Deco (Anderson Luís de Souza) – popularny pomocnik, jeden z najlepszych czynnie uprawiających piłkę nożną zawodnik. Ur 27 sierpnia 1977 w Sao Bernardo do Campo w Brazylii. W młodym wieku zawodnik występował w kilku klubach brazylijskich. Następnie przeniósł się do Europy a dokładniej do Benfiki Lizbona. Niestety, nie dał znać o sobie w klubie i w konsekwencji został wypożyczony do klubu z niższej ligi i tam rozwinął się jego talent. Strzelał dużo goli i dominował jako pomocnik w środku pola. Swoją dobrą grą zwrócił uwagę na siebie działaczy FC Porto. Przejście do tego klubu okazał się bardzo dobrym transferem. Już po kilku meczach w barwach niebiesko-białych przekonał do siebie trenera i stał się graczem podstawowej jedenastki. Gdy klub na ławkę trenerską zatrudnił Jose Mourinho jego rola w klubie się zwiększyła. Deco w drużynie „Dragoes” wyróżniał się od innych graczy i w efekcie został kapitanem drużyny. Klub w składzie z Deco zdobył prawie wszystko, mistrzostwo oraz Puchar Portugalii oraz sięgnął po zwycięstwo w Pucharze UEFA (dzisiejszej Lidze Europejskiej) i w Lidze Mistrzów. W LM nawet został najwartościowniejszym graczem całego sezonu. Po wspaniałych występach w Porto, klubowi było bardzo ciężko zawodnika zatrzymać, w efekcie przeszedł do potęgi piłkarskiej FC Barcelony z którą zdobył wielkie trofea. Wygrał z nią po raz drugi w swojej karierze Ligę Mistrzów. Barca zdecydowanie dominowała w kraju, a sam Deco stał się jednym z najlepszych pomocników w Hiszpanii. W efekcie zmiany trenera w Barcelonie, następnym przystankiem w jego karierze było przejście do londyńskiej Chelsea. Po kilku latach gry w Portugalii zawodnik zdecydował się przyjąć obywatelstwo tego kraju z powodu braku szans na powołanie go do reprezentacji Brazylii. W barwach kraju rozegrał ponad 60 meczy.

Portugalia w składzie z Deco zdobyła wicemistrzostwo Europy w 2004 roku oraz awansowała do finałów mistrzostw świata w 2006 roku. Deco był podstawowym zawodnikiem reprezentacji, lecz nie udało mu się wygrać żadnego trofeum. Obecnie zawodnik jest piłkarzem brazylijskiego Fluminense.

Samuel Eto’o to chyba jedyny piłkarz pochodzący z kraju afrykańskiego, który zrobił tak oszałamiającą karierę. Oczywiście, już wcześniej zdarzały się gwiazdy z tego kontynentu ale albo miało to miejsce w czasach kiedy piłka nie była tak masowa albo ich osiągnięcia były dużo mniejsze. Samuel Eto’o to zawodnik, który wygrał praktycznie wszystko, zarówno z klubami jak i indywidualnie. Trzykrotnie został uznany najlepszym piłkarzem Afryki, w ostatnich edycjach rankingów FIFA również corocznie plasuje się w ścisłej czołówce.
Samuel Eto’o urodził się w Kamerunie w 1981 roku. Jak większość rodaków nie miał łatwego życia, bieda zmusiła go od najmłodszych lat do ciężkiej pracy. W międzyczasie grał amatorsko w piłkę, jednak nie przeszedł jakiegoś profesjonalnego szkolenia. Kiedy miał piętnaście lat zobaczył go w akcji skaut Realu Madryt i zarekomendował sprowadzenie go do Europy. Niestety, nie znalazł on uznania w oczach trenerów królewskich, był wypożyczany do kilku kolejnych klubów z niższych lig. Dopiero w 1998 roku trafił do Mallorcy z którą zdobył Puchar Króla. Klub popadł jednak w kłopoty finansowe i po zakończeniu kontraktu jako wolny zawodnik Eto’o trafił do Barcelony.
W Barcelonie w otoczeniu wielu znakomitych kolegów z drużyny jego talent pokazał się na dobre, seryjnie zdobywał bramki, wygrywał z klubem kolejne trofea. Po mistrzostwie Hiszpanii przyszła kolej na Ligę Mistrzów a samego zawodnika uznano za jednego z najlepszych w sezonie. Po kilku latach gry w Barcelonie i przybyciu nowego trenera, Eto’o coraz częściej wchodził na mecze z ławki. Powodowało to frustrację zawodnika oraz konflikty wewnątrz zespołu. Trener publicznie mówił, że nie widzi go w swojej drużynie, więc piłkarz nie miał wyjścia i musiał odejść. Z licznych ofert wybrał tą od Interu Mediolan i wraz ze Zlatanem Ibrahimovicem stał się przedmiotem wymiany pomiędzy klubami. Już pierwsze mecze w barwach włoskiego Interu pokazały jego klasę. Stał się ulubieńcem kibiców.
Jeśli chodzi o sukcesy z reprezentacja Kamerunu to Eto/o dwukrotnie zdobył koronę króla strzelców turniejów Pucharu Narodu Afryki, dwa razy wygrał tą imprezę. Poza tym w 2000 roku wywalczył złoto z Kamerunem na igrzyskach w Sydney.